HAKKIMDA

MÜZİK HOCASI OLMAYA NASIL KARAR VERDİM ?

 

Ben müziğin içinde doğdum, onunla büyüdüm.Ağabeylerimin hepsi birer müzik aleti çalarlardı.Kimi keman –ud kimi tanbur –bağlama kimide org-gitar .Kısacası bizde bir ömür gece gündüz müzik vardı.

Bende diğer sazlarla haşır neşir olduktan sonra 17 yaşımda kanun öğrenmeye başladım.Değerli hocaların müzik kitaplarından yıllarca ihtisas yaptım. Nicelerinden şahsi olarak feyz aldım. Böylece 50 senelik müzik bilgisi birikimim ve tecrübem oldu. 50 yaşıma kadar müzik hocası olmak aklımın ucundan bile geçmedi.

Sağda solda üç-beş bilgi ile hocalık taslayıp havalara girenlerin, müzik severleri yanlış bilgilerle billgilendirmesi beni için için üzüyordu. Bilgi birikimim de taşıyor, beni rahatsız ediyordu. İçimde onları başkaları ile paylaşıp, insanlara faydalı olmak için şiddetli bir istek duymaya başladım. Bir gün aniden karar verdim.O gün bu gündür ben Mahmut Hocayım.

 

          HAKKIMDA
 
          1955 yılında doğdum. Burcum oğlak.On kardeşin dokuzuncusuyum. Kardeşlerimin hepsi, çeşitli müzik aletleri çalardı. Bu yüzden bizde bir ömür müzik vardı. Haliyle ben de küçük yaşta o furyaya kapıldım. Ben müziğin teorisine önem verdim. On iki yaşımda notayı kendi kendime öğrendim. Daha o yaşlarda müzik aletlerini kendim akort ederdim. Kimseye, ömrümde bir kere bile " Şu sazı bana akort eder misin? " demedim.Müziğin her türü ile ilgilendim.Bir ömür bilimsel olarak müzik ihtisası yaptım.Böylece 55 senelik müzik tecrübe ve bilgi birikimim oldu.

 

          Lise mezunuyum; ama diploma denen kağıt parçasıyla kendimi sınırlamadım. Okuma,araştırma ve öğrenme hastasıyım. Bir ömür kitaplarla yattım, onlarla kalktım. Ömrümün her saati; kendimi her konuda yetiştirip, geliştirmekle geçti. Hala da öyleyim.Mezara kadar da böyle gidecek. Yıllarca içimde biriktirdiğim bilgi ve tecrübeler, zamanla beni rahatsız etmeye başladı. Onları başkalarıyla paylaşma ve insanlara faydalı olma arzusu hissettim. İnsanlara bir şeyler öğrettikçe, huzur ve mutluluk duymaya başladım.

 

          Yakınlarımda bilgi ve tecrübelerimle ışık tutup, aydınlatacak insan bulmakta zorlandım. Hani bir söz var: " Dağlar, uzaktan yüce ve haşmetli görünür; dağın yakınında bulunanlar, bu haşmet ve yüceliği göremezler." Ben de bu yüzden uzak kitlelere hitap etmeye karar verdim. İnternet bunun için bulunmaz bir nimetti; ama bilgisayardan anlamıyordum. Kızıma bir bilgisayar aldım. Arada bir kurcalamaya başladım. Sürekli kavga ederdik " Sen bozdun, ben bozdum " diye... Ahdettim, bu işi öğreneceğim... Nihayet kendime bir bilgisayar aldım. Dergiler, eğitim CD leri derken; bir sene içerisinde bilgisayarı yuttum.

 

          Netice: Bir web  sitesi tasarladım, iki de blog düzenledim; bilgilerimi yavaş yavaş buralarda, insanların faydasına sunmaya başladım. Faydalı olduğum için huzurlu ve mutluyum.